Hoi,
17 juli, DE dag waar ik zo naar uitkeek, zit erop. De jury is voorbij, alles is voorbij, ook weimar is bijna voorbij, ik begin stilaan afscheid te nemen, ga nog voor een laatste keer naar bepaalde plekjes, begin te beseffen bij veel plekken waar ik ga & sta, dat het misschien de laatste keer is dat ik daar heen ga, of daar ben. Kortom, het begint nu echt te dagen dat het einde van mijn Erasmus gekomen is. oer enkele dagen keer ik terug naar België, terug naar het oude/echte leven. T zal weer aanpassen zijn, ik heb veel geleerd hier, vooral op persoonlijk vlak en ik wil dat allemaal graag doorzetten eens ik terug ben! Ik kijk er naar uit om terug te komen, t zal opnieuw een nieuwe start zijn, maar ook thuiskomen, terug in die oude huiselijke omgeving, iedereen die ik ken en me nauw aan het hart ligt terugzien en letterlijk dicht bij me hebben!
Ik neem verder afscheid van Weimar en kijk er naar uit om jullie terug te zien!
Dubbele gevoelens steken de kop op, maar ik probeer al het positieve dat erin zit, eruit te halen!
Ziezo, zoals vele laatste dingen hier in Weimar, is dit waarschijnlijk ook de laatste keer dat ik vanaf hier mn blog aanvul. Want over enkele dagen ben ik alweer bij jullie e kunnen jullie live mijn doen en laten volgen!
Ik weet nog niet zeker of dit ook een einde is van mn blog, maar toch komt er een klein afscheidwoordje bij! Ik hoop dat jullie het fijn vonden mijn verhalen te volgen ( blijkbaar wel, want anders zou je dit niet meer lezen) dus tot gauw in real life, en een laatste dikke kus uit Duitsland/Weimar!
xxxxxxxxxxx
het resultaat van veel hard werken!




